मी मृत्यू पावेन


मी मृत्यू पावेन
आणि तू फुले पाठवशील
जे मी पाहू शकणार नाही
तर तू आत्ताच फुले पाठव नां !

मी मृत्यू पावेन
आणि तुझे अश्रू वाहतील
जे मला कधीच दिसणार नाही
तर तू आत्ताच थोडं रडून घे नां !

मी मृत्यू पावेन
आणि तू माझी कदर करशील
जे मी ऐकू शकणार नाही
तर ते शब्द आत्ताच थोडेसे बोल नां !

मी मृत्यू पावेन
आणि तू सर्व माझे दोष विसरशील
जे मी समजू शकणार नाही
तर तू मला आत्ताच माफ करून दे ना !

मी मृत्यू पावेन
आणि तू माझी आठवण काढशील
जे मी अनुभवू शकणार नाही
तर तू माझी आत्ताच आठवण काढ ना !

मी मृत्यू पावेन
आणि तुला नक्की वाटेल की,
मी त्याच्या बरोबर थोडा जास्त
वेळ काढला असता तर ?
तर तू आत्ताच तसे कर ना !

मूळ गुजराती कविता : नीरज जैन
मराठी : अनिल राव